İLİŞKİLERDE "GÜVEN" OLGUSU

 

Güven, birinin elini tutmak değildir sadece.

Gözünü kapattığında da o elin orada olduğunu bilmektir.

İlişkilerde en çok “aşk” konuşulur.

Oysa aşk,

güven yoksa biraz abartılmış bir duygudur.

Güven ise sessizdir, gösterişsizdir.

Ama sağlam temellidir.

Bir insana aşık olmak kolaydır.

Bir insana güvenmek ise cesaret ister.

Çünkü güven, geçmişte yarım kalmış olan duyguların riskini almaktır.

“Ya yine aynı olursa?” ihtimalini susturup, “Bu kez iyi olur” diyebilmektir.

Güven; mesaj atmadığında panik yapmamaktır, geç cevap verdiğinde senaryo yazmamaktır.

İoanna Kuçuradi'nin güven üzerine söylediği söz aklıma geldi, der ki;

"Güven duymak için, güvenilir bir insanla,

Güven duyabilen bir insanın karşılaşması gerekiyor, ama

birisinin güvenilir olması yetmiyor,

güven duyan bir insanın da olması yetmiyor, böyle bir karşılaşmanın olması gerekiyor ve bu karşılaşmayı kaçırmamak

gerekiyor der, ve der ki;

"Benimle ilişkisi olsun olmasın, yapmaması gereken bir şeyi, bile bile yapmayacağına güvenmektir" der  güven için.

Güven saflık değildir.

Güven, görmezden gelmek hiç değildir.

Güven; şeffaflıktır.

Netliktir.

Tutarlılıktır.

Bir insanın söyledikleriyle yaptıkları aynıysa güven büyür.

Söz başka, davranış başka ise güven susar ve zamanla sessiz bi çığlığa dönüşür…

İlişki devam etse bile aslında bitmiştir.

Ben güveni,

bir ev gibi düşünürüm.

Sığındığımız en koruyucu alandır orası.

İnsan sevdiğini kaybetmekten de, kırmaktan da korkar.

Ve en önemlisi şu:

Güven verilmez,

inşa edilir.

Güven istenmez,

hak edilir.

Bir ilişkide güven yoksa, iki kişi yan yana olabilir ama aslında herkes kendi alanındadır.

O yüzden bana göre güven, bir ilişkinin lüksü değil; olmazsa olmazıdır.

Aşk heyecandır.

Tutku ateştir.

Ama güven; yuva hissidir.

 

Köşe Yazarı

Mira Nevin ASİLOĞLU